Bir toplum için namus nedir diye sorulursa, cevabı farklılık gösterebilir fakat biz Türkler için namus nedir, anlatayım…

Türk’ün namusu; bayrağıdır, vatan bütünlüğüdür, bağımsızlığıdır, dinidir, dilidir, kültürüdür ve değerlerini kanının son damlasına kadar savunma iradesidir. Malazgirt’ten, Çanakkale’ye sor “Şanlı Türk Bayrağı” için tarih tek tek sana yaşananları söylesin, namusuna el uzatmaya, dil çıkarmaya çalışanın akıbetini göstersin. Belki kukla olmaktan vazgeçersin…

 Bayrağımızı indirmeye, bir avuç vatan toprağımızı almaya hiçbirinizin gücü yetmez! Atilla’nın, Alparslan’ın, Fatih’in, Yavuz Selim’in, Atatürk’ün kanını taşıyan bu millet; namussuza etmez asla merhamet! Yılan gibi saklanır ama devlet kurmak ister, kuklaların gizlenmiş ataları Yahudi ve Ermeni kırmasıdır, görmeyecek kadar kör müsün? Nazlı Hilal’im, parlayan Yıldız’ım; Anadolu’mun, Trakya’mın toprağında dalgalanacaktır kıyamete dek! İplerinden kurtulup, Türk bayrağı altında şerefinle yaşaman gerek. Dirilip başınıza geçse de Sezar, Anadolu’m, Trakya’m size yine olur mezar! O yetmezse Haçlı Ordusu yeniden birleşse yine tarihin tozlu sayfalarına gömülür, Şanlı Türk Bayrağım nazlı nazlı göklerde süzülür!

Kimi büyük İsrail kurmak ister, kimi büyük Ermenistan ama cesaret edemez karşısına çıkmaya Türk’ün. Kuklalar oynatır haince, sinsice, karaktersizce, şerefsizce saldırır ama nafile. Türk’ten toprak alacağını sanıp da devlet kurmayı düşleyen üç beş soysuz da düşe kapılır, kahpece saldırır. İstese Türk yok eder; her birini ama çok merhamet sahibidir. Ne söylemiş üstat Hüseyin Nihal Atsız “Büyük devlet kurmak için, büyük kan ister. Damarında var mı senin böyle bir kanın? Türk’ün kanı bir eşidir lavlı volkanın!” Şimdi söyleyin var mı böyle bir kanınız?

Merhamet bir yere kadar, harp için kanı kaynar. Turanlılar şahlanırsa, karşısında duramaz ne yedi ne de on yedi düvel kurulacaksa büyük bir imparatorluk, büyük bir devlet onu sadece Türk başarır, sadece Türk’e yakışır…